Hoe kunnen we met onszelf en met onze huisgenoten omgaan in deze onzekere tijden?
Het artikel dat ik al had geschreven, houd ik achter de hand. Doen alsof er niets aan de hand is, voelt onwerkelijk.
Ook in samengestelde gezinnen heeft het Coronavirus grote impact.
Mensen die ziek worden, de angst om ziek te worden.
Werk en inkomen kwijtraken of bang daarvoor zijn.

En thuisblijven. De kinderen van school en jij en je geliefde werken thuis, tenzij je in een 'vitale'’ branche werkt en juist wel elke dag op stap gaat.

We zien in vakanties is dat het vaak lastiger is in het samengesteld gezin, omdat de structuur weg is en we meer op elkaars lip zitten. Dat is nu nog sterker.

Wat zijn tips om met elkaar om te gaan thuis? Wat kunnen we doen?
  1. Al vaak gegeven en heel nuttig: maak een schema, zorg dat er structuur is. Niet alleen voor je kinderen, ook voor jullie als volwassenen 
     
  2. Maak ook tijd vrij om leuke dingen samen te doen. Film kijken, knutselen of puzzelen of wat dan ook. Veel mensen gaan nu klussen en werken in de tuin. Ook dat kan heel goed met de kinderen samen. Quality time 
     
  3. Overleg met jouw en/of zijn ex-partner, de andere biologische ouder. Hoe gaan jullie nu om met de omgangsregeling? Wat doen jullie als in een van beide gezinnen iemand ziek wordt, hoe gaan jullie dan om met de ‘normale afspraken’? Wat als de andere ouder juist meer moet werken, omdat hij of zij in de zorg zit? Jullie zijn nu meer dan ooit aangewezen op elkaar als mede-ouder, zo schrijft Villa Pinedo, platform voor kinderen met gescheiden ouders. 
    Villa Pinedo biedt tot 6 april kosteloos hun online training voor ouders (anders € 97,00) aan. Hierbij de link training.villapinedo.nl/aanmelden/

  4. Omgaan met angst. Angst waarschuwt ons en zorgt dat we alert zijn. De angst kan wegebben als we hem toelaten en juist niet als we hem onderdrukken. Vaak verkrampen we en willen we de angst niet voelen. Als de emotie wegebt, kunnen we weer helder worden, het bredere plaatje zien, vanuit rust kijken wat je doet en wat er moet gebeuren (Tip van Paul Loomans www.destressontknoping.nl/)
     
  5. Wandel in de natuur, daar kom je tot rust. Daar lukt het ook prima om afstand van elkaar te houden. Soms kun je niet de natuur in. Omdat je verplicht thuis moet zijn, omdat je ziek bent of thuis bent omdat je tot een risicogroep behoort. Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat in de natuur zijn of kijken naar natuur angst en stress vermindert en plezierige gevoelens versterkt. Dus je tuin, bloemen, zonsondergang, natuurfilms of foto’s: alles helpt 


     
  6. Zet jezelf op nieuwsdieet. Goede informatie is nuttig, maar niet de hele dag door. Kies je momenten en houd je eraan. Omdat ik veel digitaal lees, klikte ik zo makkelijk door naar nieuwssites (of FB). Sinds enkele dagen zet ik mijn iPad op vliegtuigmodus en kijk alleen op mijn gekozen momenten 
     
  7. Hoe kunnen we creatief worden? En dan bedoel ik, hoe kunnen we op een gezonde manier omgaan met deze nieuwe omstandigheden? Wel contact houden al kunnen we elkaar niet live kunnen spreken? Behalve het eerder genoemde klussen, iets nieuws leren? Een taal? Er wordt nu veel gratis aangeboden! Gaan tekenen of een dagboek starten? Virtueel rondje maken door het Rijksmuseum? Skype met koffie met vrienden of opa en oma? Op welke manieren kun je ook afleiding zoeken? 
    Ik vind het mooi om te zien dat we ervaren dat we meer op elkaar lijken dan dat we verschillen. Uit het gevoel dat we allemaal in hetzelfde schuitje zitten, komen ook mooie dingen voort. Gratis aanbod van dingen, elkaar helpen, online initiatieven. 
     
  8. Als mens gedijen we beter als we regie hebben. Dat heeft te maken met onze basisbehoefte aan autonomie. Die is nu vaak weg. Kijk waar je hem wel hebt. Waar kun je actie ondernemen. Dinsdag ervoer ik behalve ontroering ook autonomie bij het klappen voor de zorgprofessionals. “Dit kan ik doen, dit steuntje in de rug”. Datzelfde gebeurt als je iets voor een ander doet. Daar word jezelf blijer van. Een kaartje sturen (kan digitaal), boodschappen voor iemand doen, iemand opbellen etc. 
     
  9. Bewegen op welke manier dan ook, buiten en binnen. Touwtjespringen, traplopen, yoga, tuinieren, dansen, hardlopen, fietsen, wandelen. Bewegen is belangrijk om gezond te blijven en door beweging maken we endorfine aan (gelukshormoon dat ook ons immuunsysteem versterkt)
     
  10. Zorg dat iedereen zich af en toe kan terugtrekken in huis. Creëer me-time voor iedereen, kwestie van plannen. Neem ook als geliefden wat tijd samen 

En stiefmoeders vinden het vaak lastig als ze veel in de buurt zijn van hun stief- of bonuskinderen. In deze weken zal dat vaak het geval zijn.
Daarom speciaal voor jullie nog 5 tips voor goede zelfzorg:

  • Zelfcompassie beoefenen, ik schrijf daar regelmatig over. Ik herhaal in het kort de drie elementen van zelfcompassie (Kristin Neff https://self-compassion.org)
    • Mindfulness is een gezonde benadering van negatieve emoties. Je erkent de emoties voor wat ze zijn op dit moment. Dat houdt in niet onderdrukken en niet overdrijven. Immers als je lijden negeert, kun je er geen compassie mee hebben. Aan de andere kant als jij je identificeert met negatieve emoties word je erdoor opgeslokt en blijf je hangen in negativiteit. Daarom dus niet onderdrukken en niet overdrijven
    • Common humanity: waarin zijn wij mensen gelijk aan elkaar. Je realiseren dat gevoelens van lijden, falen en tekortschieten horen bij de menselijke ervaringen. Je bent gelukkig niet de enige
    • Selfkindness: aardig zijn voor jezelf. Dat is warm, begripvol en bemoedigend reageren als je lijdt, faalt of het gevoel hebt dat je tekortschiet 
  • Dit zijn echt omstandigheden waarin onze innerlijke criticus overuren maakt. Dat je je zorgen maakt, dat je ongeduldig bent, dat je er niet goed mee omgaat, dat je niet moedig genoeg bent, dan je te laconiek bent……Wees mild naar jezelf. Je innerlijke criticus probeert je gek genoeg te beschermen, veilig te houden, maar het werkt niet. Mijn tips:
    • Geef haar een naam
    • De mijne heet Sally. Als zij me op de nek zit, zeg ik: “ dankjewel Sally, ik heb je nu niet nodig” en ga vooral niet met je innerlijke criticus in discussie, dan krijgt ze aandacht. Onderdruk haar niet, dan blijft ze de kop opsteken.
    • En nee, vaak lukt het me ook niet haar te herkennen en er zo mee om te gaan, maar wat een rust als het wel lukt. Accepteer ook dat het niet altijd lukt, want anders krijg je op je kop van je innerlijke criticus dat je haar niet goed genoeg bestrijdt ;)
  • Schrijven. Dit werkt misschien niet voor iedereen. Maar een dagboek te beginnen op papier of digitaal en daar je angsten en zorgen en je oplossingen en je acties te schrijven heeft veel voordelen. Het geeft overzicht, rust en ruimte in je hoofd. En is schrijven niks voor jou? Wat dacht je van je dagboek inspreken of gaan tekenen over wat je bezighoudt of een moodboard te maken? Kijk wat bij jou past 
  • Mindfulness of mediteren. We leven in ons hoofd vaak in het verleden of in de toekomst. Je mind is bijna nooit in het heden, het Nu aanwezig. Daarvoor heb je je lichaam nodig en het af en toe loslaten van je mind. Dat kan door mindfulness of mediteren. Daar kun je meer in het Nu zijn. Mediteren betekent niet meteen een uur stilzitten op een kussen, er zijn hele afwisselende en laagdrempelige manieren. Kijk op het internet of in de app-store. Ik vind de app Buddhify leuk. Korte en afwisselende meditaties, voor verschillende situaties, bijvoorbeeld wandelmediaties, meditatie in de natuur, voor het slapengaan etc. Kijk wat er bij jou past 
  • Dankbaarheid. Dat klinkt best lastig in deze tijden. En toch. Alles wat je aandacht geeft, groeit. Dankbaarheid helpt je positieve energie te krijgen. En dankbaarheid brengt wat licht. Door de dag heen is er genoeg negativiteit op het moment. Gezond tegenwicht in de vorm van dankbaarheid is weldadig. En dankbaarheid opent ons hart; als ons hart zich sluit, wordt de angst groter. En hoe doe je dat dankbaarheid beoefenen? Noteer op een vast moment per dag drie dingen waarvoor je dankbaar bent. Grote en kleine dingen. Een van de dingen waarvoor ik nu bijvoorbeeld dankbaar ben, is dat we deze situatie niet in de donkere, natte maanden hadden. De natuur ontwaakt, we kunnen naar buiten. 

Lieve stiefmoeders, ik wens jullie wijsheid en sterkte toe; en natuurlijk gezondheid en als dat niet lukt, een snel en voorspoedig herstel.





Je ontvangt zo dadelijk het eerste hoofdstuk
en je ontvangt voortaan tweewekelijks Stiefmanagement tips.

Vanzelfsprekend ga ik vertrouwelijk om met je gegevens. Die worden nooit doorgegeven aan derden.

foto Marieke Smilde

SOCIAL MEDIA
LinkedIn
Facebook